Ronda : de mooiste stad van Spanje !

Hela allemaal !
We zitten momenteel onze laatste avond op onze leuke kampplek vlak bij Ronda. Straks meer over deze schitterende stad.

Onze laatste dag in Nerja aan de kust is nog heel relax verlopen met een paar uurkes zonnekloppen aan het strand (beetje druk, maar we waren gelukkig weggezonken in onze boeken), s'namiddags de match Spanje tegen Zwitserland mee gesupporterd op café (ze hebben wel verloren dus de fiesta was maar flauwkes), nadien een zalig siësta-ke en dan de beloofde échte paëlla van Manolo.
Ziehier het resultaat :



s'Morgens moesten met een beetje spijt afscheid nemen van ons zonnig kamerke met terraske, maar de show must go on en Portugal wacht ook nog, dus wijlie weer weg.
Wel lekker uitgerust en geen snotvallingen meer : terug klaar voor toeren en kamperen.
Voor we op weg gingen naar Ronda, zijn we eerst nog even langs de beroemde grotten van Nerja gepasseerd en dat hebben we ons niet beklaagd.
Op zijn minst indrukwekkend. Grote zalen van soms wel meer dan 30 meter hoog (de hoogste grotten-zaal van Europa) vol reusachtig gevormde stalagtieten en -mieten. Immens groot, zoiets hadden we allebei nog nooit gezien.
Echt een aanrader ! De foto's zeggen weinig, maar de stukken die jullie zien zijn in het echt immens groot en hoog.





Dan gingen we op weg via de ring van Malaga (druk, het leek de ring rond Antwerpen wel) en Torremolinos (pure horror, zonder verdere woorden) de bergen in naar Ronda.
Zoals altijd namen we de kleine weggetjes en nu kwamen we plots een wegomlegging tegen !
Deze wegomlegging bleek een zandweg van minstens 20 kilometer dwars door en over de bergen, soms zeer steil, bochtig en smal, dwars door kleine riviertjes (!!), vol kuilen en putten.
Eigenlijk niet te doen met een gewone auto. We hielden het niet voor mogelijk en dachten constant dat we verkeerd zaten en dat de weg zou stoppen aan een ravijn.
Maar het bleef maar doorgaan en werd altijd maar spannender (leuk met een goeie jeep natuurlijk !) en plots stonden we op een splinternieuwe weg !
Dus het was toch wel een echte omleiding : Afrika was er niks tegen !
Het was zo spannend dat we helemaal vergeten zijn foto's te maken. Spijtig want het was de moeite, amai !!!

De rit ging rustig verder en we naderden alweer een hoge sierra. Over bochtige wegen hoe langer hoe hoger. Deze Sierra De Las Nueves zag er helemaal anders uit dan de anderen. Wel hoog met steile rotsen en hellingen, maar met veel groen glooiend weiland ertussen. Echt knap om door te rijden. We hebben zelfs een paar wilde steenbokken gezien.


We kwamen vlot in Ronda aan. Snel nog wat boodschappen (ijskast leeg na een paar dagen hotel) en dan gemakkelijk de camping (El Sur) gevonden.
Het bleek een gezellige mooie camping en alweer onder de olijfbomen (zaaaalig !).
Nog even voor de nieuwsgierigen onder jullie (we hebben een paar vragen gekregen).
Dit is onze daktent van dichtbij en op de andere foto zien jullie ongeveer hoe steil ons trapje is. Dus s'nachts gaan plassen met een slaapkop is een uitdaging.




De dag na onze aankomst zijn we Ronda gaan bezoeken.
Eerst een wandeling van de camping naar de stad (2 kilometer bergaf, dus goed te doen).
Ronda blijkt een fantastische, gezellige, verzorgde, mooie en stijlvolle stad.
Het oude gedeelte is werkelijk op en top Andaluçia : kleine straatjes, prachtige oude huisjes (allemaal spierwit), kerkjes, pleintjes,.......
Al is het een vrij gekende stad, toch bleek alles en iedereen rustig. Geen stormloop van toeristen, niet te veel brolwinkeltjes en héél veel gezellige en mooie cafetaria's, allemaal met een prachtig terras. En goedkoop !!!
Voor ons is Ronda een van onze hoogtepunten in Spanje (Granada en het Alhambra waren mooi, maar het kleine Ronda gaf ons een meer authentiek en gezellig gevoel).
En dan die ligging ! De stad is boven op een rotsplateau gebouwd.
Dus als je langs de ene kant de stad nadert, lijkt het op een gewone doordeweekse Spaanse stad (langs die kant zijn wij dus binnengereden).
Maar aan de andere kant ligt het 100 meter hoog op een grote rots.
Als je dus aan die kant van de stad staat (daar is ook het mooie oude centrum) zie je overal rondom een prachtig panorama van de bergen.
En aan die rand van de stad gaan de rotsen recht naar beneden.
Midden door de stad loopt een indrukwekkend ravijn van 100 meter diep, dat de stad volledig in twee snijdt en daar is lang geleden een prachtige brug over gebouwd.
Als je op en rond die brug staat, kun je amper geloven hoe diep het is. Nog nooit gezien.
Het is ook een super-fotogenieke stad, dus we hebben ons best gedaan.
Kijk en geniet mee :













In Ronda staat ook de oudste arena (stierengevechten) van Spanje. Ik had zoiets nog nooit van binnen gezien, dus daar moesten we naartoe.
Ook dat was weer serieus de moeite waard : een schitterende oude arena, mooi afgewerkt met prachtige versieringen, deuren en trappen.
Alles in mooie eenvoudige Andalusische kleuren. Het stak prachtig af tegen de helderblauwe lucht.
We hebben er zeker een paar uur rondgelopen. Ook in de stallen (er stonden paarden), in de rijschool, in de stierenstallen, op de binnenplaatsen waar de stieren klaargemaakt worden, ....
Er was ook een klein, maar heel interessant museum met prachtige kostuums, kleding, zadels en paardentuig en een hele collectie oude wapens met een aparte zaal vol duel-koffers.
We zijn een beetje museum-barbaren, maar dit was knap om te zien !






Ons dagje Ronda was een enorm succes. Voor ons de mooiste en gezelligste stad van Spanje !

Op dit moment is het weeral bijna middernacht (alweer een avondje blog invullen, terwijl Peter hier naar Led Zeppelin zit te luisteren op de I-Pod), dus we kruipen stilaan in onze geliefde daktent.

Maar volgende twee foto's wil ik jullie nog even gunnen.
Eerst foto : even laten zien hoe fanatiek is tegenwoordig ben met foto's maken. Ik word nog een échte !
Tweede foto : mijn persoonlijke pedicure van vandaag (op de camping uiteraard). Na bijna 6 maanden op mijn blote voeten in teenslippers lopen, heb ik zo'n eeltlaag op mijn voeten ontwikkeld, waar een Keniaanse blootvoetse marathon-loper jaloers op zou zijn.
Dus, voeten weken in mijn Afrikaans badje, schrobben met een eelt-steentje en daarna lekker insmeren met aloë-vera.
Resultaat : terug zachte, lieve, tere vrouwe-voetjes :-)



Slaap zacht (hier nu momenteel toch tenminste), lieve mensen !
Tot de volgende blog :-)
Morgen vertrekken we naar Jerz De La Frontera. Onze laatste stop voor Portugal.
xxx
De Globetrotters

NERJA .... en een filosofische reis-beschouwing

Hallo lieve volgers,
Er wordt hier door mij weer duchtig getokkeld op het internet, want overal is er natuurljk wifi in Spanje !
We zitten dus nog steeds in Nerja (Zuid Spanje), een stukje voor Malagà.
Wel zijn we vanmorgen verhuisd van het sjieke (en veel te dure) Riu Monica (met eigenlijk héél toffe receptionisten), naar de overkant, naar Hostal Marazul : een klein blauw/wit Spaans pension met minstens evenveel comfort (en een schattig terras met luikjes), maar een pak persoonlijker en gezelliger. De baas is zelfs een vrij norse Andalusiër (Manolo), maar dat vergeven we hem, want eigenlijk is hij een toffe pee (hij is gewoon zichzelf tegen ons en geeft superservice zonder daar veel woorden aan vuil te maken en dat vinden we super).


Dit is ons kamerke in Hostal Marazul :-)



Hieronder de héél toffe receptionisten en de sjieke inkom van Riu Monica (niet echt ons "ding" en ver boven ons budget :-))




We zijn nog steeds aan het bekomen van ons koude, natte avontuur in Granada en de Sierra Nevada.
Peter z'n verkoudheid is nu goed doorgebroken (ik ben al bij al weeral gespaard gebleven :-). Hij kucht en snottert erop los en hij heeft het warm/koud, dus we zijn vandaag langs den apotheker gepasseerd voor een paarde-middeltje.
En ondertussen lassen we efkes een paar rustdagen in aan de zonnige costa (lezen, wereldbeker kijken, kaart en boeken Portugal bestuderen, siësta houden, rondslenteren en tapa's eten).

Vandaag (na een maand rondtrekken) hadden we wel allebei zo'n beetje een beklemmend gevoel over het verloop van onze reis door het Europese zuiden.
Ondanks de toffe momenten en verrassend mooie landschappen, missen we allebei nu toch wel de uitdaging en de adrenaline van de verre culturen. En we missen het échte avontuur een beetje.
Na een maand langs hoge bergen en drukke kusten (Cabo de Gata uitgezonderd), zijn we tot de conclusie gekomen, dat de Provence ons tot nu toe het beste is bevallen : de rust, de eenvoud, de mensen, ....

Spanje heeft schitterende plekken, maar er is bijna overal het onvermijdelijke toerisme.
Wanneer we ons Spaans proberen te oefenen, krijgen we steevast (bijna overàl) een antwoord in gebroken Engels, Duits of Nederlands. Ook het eten is bijna overal aangepast aan de vraag van de toeristen. En dat is nu net wat we vooral niét willen !!


De campings zijn soms heel tof (vooral de kleintjes dan op de boerderijen of bij de particulieren), maar zelfs op de meest afgelegen plekken (en die zoeken we meestal wel op) kom je toch altijd de onvermijdelijke Nederlanders met hun caravans tegen.
Je krijgt op de (grotere) campings ook niet echt waar voor je geld (redelijk kleine plaatsen, kudde-sanitair, weinig privacy,...).

Nu we in Nerja zitten (uiteindelijk niet zo overdreven druk en ook niet echt volgebouwd met appartementen), voelen we ons in ieder geval eigenlijk dikke buitenbeentjes.
Toen we in het Riu hotel zaten en s'avonds aanschoven aan het (belachelijk grote) buffet, voelden we ons niet op ons gemak tussen de massa : alsof we ons niet gedroegen volgens de juiste "code".
Vandaag zijn we dus verhuisd en zelfs nu bekruipt ons het gevoel dat we hier niet echt thuishoren.
Daarnet slenterden we met een ijsje (opgeschept door een onvriendelijke en onverschillige Spaanse puber) door de smalle straatjes van het oude stadsgedeelte en overal zagen we dezelfde soort mensen in de onvermijdelijke wandelavond-kledij.
We worden hier ook zelden zo warm onthaald zoals bijv. in Afrika : we zijn hier gewoon een deel van de jaarlijkse kudde toeristen.

Enfin, beschouw dit niet als een klaagzang (we zijn tenslotte op reis : the easy life) : het is gewoon een tussentijdse conclusie die we gemaakt hebben nu we alles toch een beetje kunnen vergelijken.

Morgen gaan we nog een beetje bijbruinen op een van de strandjes hier. We zijn net gaan kijken waar het een beetje leuk is en dan pakken we onze boek mee en verstand op nul :-)
En.... Manolo heeft beloofd dat hij morgenavond voor ons een échte paëlla gaat maken (staat niet op zijn kaart), dus dat is hopelijk ook de moeite. We kijken er in ieder geval naar uit !


Overmorgen staat Ronda op het programma voor een dag of twee. Moet volgens al onze verchillende bronnen een schitterende stad zijn.
En in Jerez de la Frontera (naar het schijnt de échte bakermat van de flamenco) willen we op zoek gaan naar een échte flamenco-avond (benieuwd of we die gaan vinden).

En dan gaan we richting Portugal : ook daar zijn we nu zeker benieuwd naar. Hopelijk vinden we hier en daar nog een beetje écht Portugal terug.
Ik heb in ieder geval een mooi lijstje met charme-campings klaarliggen, verspreid over het binnenland.
En .... we passeren zeker langs de Algarve, want er zijn twee mensen die daar hun hart verloren hebben (ze lezen nu zeker mee :-) en we willen dat wel eens van dichtbij gaan bekijken. Wordt weer een paar daagjes zon en zee.
En we willen zeker de bekende zeevruchtenschotel proeven en voor onze Algarve-fans een fles chocoladelikeur meebrengen uit Obidos.


Lieve mensen, tot hier onze tussentijdse en filosofische benadering !
Binnen een paar dagen meer nieuws !
XXX
Edith en Peter

GRANADA en het Alhambra

Olà Amigos !
Dus wij op grote hoogte in de buurt van Granada.
Zoals jullie uit het vorige bericht al konden opmaken, viel het weer een beetje tegen.
Eigenlijk was het écht KOUD (overdag zo'n 18 graden en s'nachts amper 10 graden)!
We waren genoodzaakt om op 1000 meter hoog te kamperen tegen de Sierra Nevada en dat hebben we geweten.
We kwamen net in een periode van uitzonderlijk koud weer, dus in de bergen was dat nog een paar graadjes minder.
Daar kwam nog bij dat er een zware bewolking hing en dat er constant een miezerige regen viel en af en toe een regelrechte bui.
NIET leuk om in te kamperen, want dan valt er niks te doen dan constant te "schuilen".



Enfin, onze eerste namiddag in de camping hebben we nuttig besteed met de noodzakelijke huishoudelijke taken : een waske draaien, beetje internetten (zo heb ik het vorige verhaal op de blog gezet, ....
Om niet te zitten kniezen op de camping (in de regen), besloten we alvast naar Granada-city op verkenning te gaan.
Er stopte een lijnbus vlak voor de camping (die lijndiensten werken prima in Spanje) en zo hebben we dan onze eerste wandeling in Granada gemaakt, op zoek naar een authentiek avondmaal.
Onze eerste indruk van Granada was niet mis : een toffe, levendige (studenten)stad met veel groen, grote pleinen en gezellige straatjes.
We zijn op onze eerste avond nog in het centrum in de buurt van de bushalte gebleven (om natuurlijk de laatste bus niet te missen) en hebben de oude wijk voor de volgende dag gelaten.




Eerst en vooral moesten we toch zeker de locale snoep-specialiteit proeven : chocolate con chirros. Dat is dus een dikke chocolademelk met een pak langwerpige "smoutebollen" derbij om in de chocolade te dippen.
Lekker !!! Maar een echte caloriënbom, amai !
Hier dus de "voor en na" :



Dan zijn we op zoek gegaan naar een goeie tapa-bar en hebben die gevonden op de Campo Del Principe, een beetje afgelegen pleintje.
Lekkere tapaschotels gegeten en een beetje voetbal gekeken : t'is tenslotte wereldbeker en we moeten toch af en toe een matchke meepikken he :-))

De terugkeer op de camping was KOUD, dus wij lagen rap in de daktent, met nen dikke pyjama aan. In Zuid Spanje !!!

De dag nadien stond dan het wereldberoemde Alhambra op het programma. We hadden tickets gereserveerd voor 16 uur (dat moet op voorhand jaja), dus eerst hebben we nog rondgezworven in de oude moorse wijk : een wirwar van kleine straatjes, kerkjes en pleintjes. Echt heel mooi met onderweg prachtige uitzichten over de stad.
Wel de hele tijd klimmen, want Granada ligt tegen een heuvel, dus wij (rokers) waren rap pompaf.
s'Middags (rond 15 uur zoals de echte Spanjaarden) hebben we gegeten in een gezellige kroeg op een pleintje met zicht op het Alhambra.



Er werd een beetje flamenco gespeeld, dus dat was héél tof.
De gitarist had zo'n typische zigeurner-kop (hoog Keith Richard-gehalte) : die moesten we jullie echt laten zien :


En dan wij naar het Alhambra (met een minibusje want de klim is niet te doen).
We hebben er een paar uur rondgelopen en het is echt wel de moeite.
Het paleis is prachtig oud Arabisch en de tuinen zijn schitterend.
We laten jullie zelf oordelen : hier zijn een paar van onze foto's :









Tijdens onze wandeling door de tuinen van het Alhambra, kwamen we de voorbereidingen van een klassieke balletvoorstelling tegen.
De "backstage" stond open en natuurlijk moest Peter effe gaan kijken of alles in orde was. Oude liefde roest niet ;-))



Ondertussen kregen we wel last van niesbuien en een flinke loopneus. Het was dus gebeurd. Met al die temperatuur-verschillen hebben we allebei een flinke verkoudheid (een antwaarpse "snotvalling") opgelopen !
Vooral Peter voelde zich erg belabberd (bij mij bleef het bij een beetje snotteren).
Tegen het einde van onze Granada-citytrip, waren we pompaf en gingen we met tegenzin terug naar ons koude kamp in de bergen.
Nog steeds miezerige regen en koud, dus wij rap onze daktent in gedoken en grote plannen gemaakt om te vertekken en aan de (warmere) kust een hotelleke te pakken en een paar dagen uit te zieken en eens goed van het hotel-leven te profiteren.

Zo gezegd, zo gedaan : zo zijn we vandaag dus (via een prachtige binnenweg door weer een schitterende sierra) naar Nerja gereden aan de Costa Tropical.
Minder hoogbouw hier, dus dat viel redelijk mee (wel toeristisch !!).
Na veel rondrijden en zoekwerk, hebben we een goeie deal gesloten met een Riu-hotel (sjiek amai) voor één of twee nachtjes.
En hier zitten we nu dus.
Peter kijkt voetbal en ik zit op het terras te internetten voor jullie !

Het is hier wel supergrappig, want het is zo'n typisch hotel uit de "boekskes" (Jetair, Neckerman,...).
Het zwembad én het strand liggen volgepakt met zonnekloppers, zij aan zij (wedden dat ze s'morgens hun handdoek gaan leggen ?).
En deze avond, aan het superbuffet, allemaal opgeblonken en afgeborsteld (in het wit gekleed, want dan zien ze mooi bruin).
Nadien (terwijl ik hier zit dus) was er een optreden in de bar van één of andere charmezanger !
Dat hebben we dan ook weer eens meegemaakt he :-)))

We gaan hier eens goed profiteren van de faciliteiten om onze centen waar te maken(lang en veel douchen, ons te pletter eten aan het ontbijtbuffet morgen,...)

We gaan ook de wereldberoemde grotten van Nerja bezoeken (daarvoor zijn we eigenlijk deze richting uitgereden).

Daarover krijgen jullie later weer een nieuw verslag.
Nu ga ik stoppen en eens kijken of Peter niet in slaap gevallen is (het is weeral middernacht : ik doe nogal moeite voor jullie he)

Dikke kussen
xxxx
De Toeristen