Uitgebreid verslag !!

Hallo allemaal, hopelijk nemen jullie ons de vorige snel-snel-verslagen niet al te kwalijk. Zuidelijk Afrika is werkelijk fantastisch, maar het is niet evident om effe ergens rustig te gaan zitten internetten en een hoop fotookes op te laden. Nu zitten we op een campsite aan de oever van de (overstroomde) Zambezi-rivier, helemaal in het  noordoosten van Namibie, op de grens met Zambia. We zijn er in geslaagd al ons materiaal op te laden (batterijen fototoestellen, batterij GSM en de batterijen van deze computer). Nu zit ik hier effe rustig deze tekst te schrijven (in Word) en zo dadelijk gaan we binnen in de lodge hier vlakbij om effe online te gaan en alles op te laden op de reisblog (hopelijk met de nodige fotookes).

Onze tocht is al fantastisch geweest. We hebben jullie al verteld van ons weekje Kaapstad, daarna de trip naar het noorden (Namibie binnen), langs de mooie Oranjerivier, het onmetelijke en uitgestrekte droge Ai-Aîs park, de prachtige Fish River Canyon. Daarna verder noordoostwaards via Keetmanshoop, waar we logeerden midden tussen de kokerbomen en de Giant’s Playground, een massa chaotisch verspreide stenen, ontstaan door vulkanische activiteit duizenden jaren geleden. Dat was echt een buitenaardse omgeving. Om daar te kunnen kamperen, ver weg van alles, was echt een super-ervaring.  De vogels, die in een reusachtig nest boven onze daktent woonden, kwamen gewoon uit onze hand eten.De zonsondergangen waren langzaam en wondermooi, met enorme bliksemflitsen op de achtergrond ergens ver weg en een ongelooflijke sterrenhemel. Een eindje van onze kampsite stonden twee Duitse jongens met hun tentje. Ze zijn een reis van 4 maanden aan het maken door Zuidelijk Afrika in een klein geel Fiatje. Dat hebben ze voor nog geen 1000 Euro in Namibie gekocht en nu rijden ze daar mee rond. Soms moeten ze duwen om hem in gang te krijgen, maar ze slagen er toch steeds in om overal te komen. Respect voor deze twee jonge gasten. We hebben samen met hen een heerlijke barbecue (“braai” heet dat hier) klaargemaakt en tot lang in de nacht bij een groot kampvuur gezeten en straffe verhalen verteld. Trouwens, dank zij ons hebben ze hun autootje Dolly genoemd.

Het buitenleven is fantastisch. We slapen zalig in onze daktent en koken simpel, maar erg lekker. Af en toe, als we in de beschaving komen, profiteren we ervan om vol te tanken en inkopen te doen (veel veel water en een paar pintjes ook natuulijk).

Na ons verblijf op de afgelegen camping tussen de kokerbomen, trokken we verder noordoostwaards over een erg desolaat gebied met prachtige rode duinen. Zeker 300 km hebben we geen auto gezien. Het was daar dat we (uit noodzaak) een stukje van de weg in het wild zijn gaan kamperen. Spannend……. Bleek nadien dat er 400 meter verder een dorpje lag. Dat hoorden we s’morgens van 2 koeie-hoeders die voorbij kwamen. We hebben ze getrakteerd op Belgische koffie en een boterham met spek en eieren + een sigaretje. En dat beviel hen wel J

Verder ging het dan tot Buitenpos, waar we de grens met Botswana overstaken, op weg  naar Ghanzi, onze stop in de Kalahari-woestijn. We logeerden er bij Chris, in  het Thakadu Game park. Het regende hevig toen we daar aankwamen (jaja, regen in de Kalahari) en we hebben dan maar besloten onze daktent dicht te laten en een grote safari-tent te huren (prijs viel goed mee) + uit eten te gaan in het plaatselijke restaurantje. We aten er heerlijke chicken-liver (niet voor Peter J) en een stoofpotje van kudu (soort wild hert). Zalig lekker !! We zijn daar 2 nachtjes gebleven en tijdens een stevige wandeling hebben we onze eerste impala’s en kudu’s gezien.

Van Ghanzi een lange trek naar Maun, het vertrekpunt om de Okavango-Delta te verkennen. Dat is een grote water-delta in het noord-westen van Botswana. We vonden er de leuke Backpackers-Lodge om te kamperen. Een plezante plek, waar veel reizigers (trekkers, kampeerders,…) samenkomen aan de gezellige bar met spannende verhalen. We hebben een hele dag een tocht over de delta gedaan in een komoro (soort smalle plaatselijke kano) en een grote wandeling door de bush gemaakt, op zoek naar een teken van leven (dieren !), maar door de hoge waterstanden waren de dieren enorm verspreid en hebben we niks gezien. Wel een schitterende omgeving. Ook de nijlpaarden, die normaal aan het water naast onze kampsite zaten, waren al een week verdwenen. Een eind verder gezwommen.

Om toch wat dieren in delta te zien, besloten we op onze laatste dag daar om een vlucht te maken in een klein sportvliegtuigje. En dat was echt de moeite waard. In een superklein vliegtuigje hebben we een uur lang over de prachtige delta gevlogen en allerlei dieren gezien vanuit de lucht  : een paar giraffen, een troep olifanten, buffels en natuurlijk veel impala’s. Peter zag ook een paar enorme nijlpaarden, maar die heb ik gemist. Wat een ervaring : het vliegen in dat piepkleine wendbare vliegtuigje en het zicht over de enorme mooie waterrijke delta was iets om nooit meer te vergeten. We zaten in het vliegtuigje samen met twee toffe Australische gasten (die ook in ons kamp logeerden) : zij zijn met hun KTM-moto’s op weg van Kaapstad naar Rusland. !!! We gaan hun zeker volgen op hun website.

We hebben trouwens al veel toffe mensen ontmoet (Duitsers, Ieren, Australiers,…) onderweg en al enkelen uitgenodigd om bij ons in Antwerpen te komen logeren als ze ooit moesten passeren. En wij mogen in ruil dan natuulijk ook gaan logeren in bijvoorbeeld het Zwarte Woud, Zuid-Australie en Dublin.

Vanuit Maun zijn we weer verder naar het noorden gereden, het Chobe National Park in. Dat is een enorm groot wildpark (zo groot als Nederland)  in het noorden van Botswana, waar o.a. ongeveer 35.000 wilde olifanten leven. En dat was pas een spannende en avontuurlijke ervaring. Het regende hevig toen we vertrokken, dus de eenzame en gevaarlijke weg naar het park lag er modderig en glad bij. We zijn veilig aan de ingang van het park aangekomen, maar toen begon het avontuur  pas echt.  Het park is niet voor gewone wagens toegankelijk, dus de wegen zijn smal met diep zand en soms veel modder. En dat hebben we geweten. We wilden in het midden van het park kamperen (met toestemming van het parkbeheer), dus we moesten op tijd de kampsite bereiken. We hebben echt een 4X4 weg afgelegd om daar te geraken. De Landrover heeft echt moeten werken : versnelling in tweede, hoge toeren maken en baggeren door de diepe zandsporen. En geen mens tegengekomen. En onderweg overal sporen (afdrukken en bergen verse drollen)  van talrijke olifanten. We zijn er verschillende tegengekomen onderweg. Toen we er eentje (een heel groot mannetje van 4 meter) vlak naast de weg tegenkwamen, waren we zo enthousiast en luidruchtig dat we hem kwaad maakten (hij zette ineens grote oren op en draaide zich woest om naar ons). Wij supersnel den jeep in eerste gezet en zo snel mogelijk in het losse zand doorrijden. En maar achterom zien of hij ons niet achterna kwam. Het moet gezegd worden : honderd kilometer van de bewoonde wereld, nergens een ziel te bespeuren, op een moeilijke, diepe zandweg, oog in oog staan met een kwaaie super-olifant, is niet om mee te lachen. Ons hart klopte in onze keel. We spraken of om bij een volgende ontmoeting een beetje stiller te zijn en op een veilige afstand te blijven, of nog liever, gewoon door te rijden. Er is daar namelijk geen enkele hulp in de buurt….. amai !!!

We zijn uiteindelijk moe, maar voldaan (en toch wel vol spannende adrenaline) in het wilde kamp aangekomen. By the way : ik heb de hele tocht zelf gereden en door het zand geploeterd als een doorwinterde die-hard  4X4 chauffeur en daar ben ik best fier op. Peter was een super-copiloot !! Het kamp heeft geen hekken, dus de wilde dieren hadden vrij spel rond onze auto. Eerste werk dus : een kampvuur maken om de beesten toch een beetje op afstand te houden. Peter ging overal hout sprokkelen en ik begon aan ons avondeten. In barre, wilde tijden valt een mens toch altijd terug op de oertaken : de man zoekt hout voor het vuur en de vrouw kookt; Grappig !!! Nog een anekdote : net in het kamp aangekomen, zagen we aan de overkant van het kleine riviertje weer een enorme olifant rustig voorbij wandelen. Peter had hem eerst gezien en stond te wijzen zonder een woord te kunnen zeggen. Het was 30 meter van onze kampplek. Toch wel efkes verschieten, maar we hebben hem daarna niet meer terug gezien. Toen de nacht viel, hebben we alle losse zaken en afval goed opgeborgen, hebben we een laatste plaske gedaan en zijn we braaf in onze daktent gekropen (dat is verplicht : verboden s’nachts uit de tent te komen, zelfs niet om te plassen)  en hebben we, eerlijk gezegd, maar onrustig geslapen en liggen luisteren naar de dierengeluiden rondom ons.

De ochtend was prachtig en we voelden ons alweer echt midden in de wilde natuur. We vonden grote katachtige sporen rond onze jeep (Peter had s’nachts horen snuffelen). We vertelden het nadien aan de park-rangers aan de uitgang en volgens hen zouden het luipaarden of hyena’s kunnen zijn. Die zijn nogal nieuwsgierig. Diezelfde ochtend was naar het schijnt vlak bij ons kamp nog een impala gedood door een troep wilde honden. Maar dat hebben we gemist tussen al die andere geluiden.  Toen we bijna klaar waren om te vertrekken, kregen we nog bezoek van een stel brutale kleine eekhoorns en een troep van een tiental zwarte knaagdiertjes (soort kleine fretten) die kwamen kijken of we niets hadden achtergelaten. Prachtig dat al die diertjes in de wildernis zo weinig angst hebben voor mensen !!

De tocht naar de uitgang van het park was alweer zo’n 50 km door het eenzame mulle zand (dichte bebossing aan weerskanten), met de kans vast te rijden en dan nog met al die olifanten in de buurt. Alweer spanning en adrenaline. Ook een rivier oversteken door het water. Spannend, maar wel keitof om te doen. We zijn er goed doorgeraakt (onze Landrover doet het supergoed) en we zijn weer olifanten tegengekomen, maar we hebben ze rustig laten doen en zijn er stillekes voorbij gereden. Zelfs geen foto’s meer gepakt : schrik om vast te rijden met den jeep en hen kwaad te maken zonder te kunnen ontsnappen hahaha.

Nog even vermelden dat we onderweg al ongelooflijk veel mooie vogels hebben gezien in allerlei maten en wondermooie kleuren. Van gieren tot allerlei grote watervogels. Van kleine knalrode tot grote sierlijke hemelsblauwe. Pelikanen, ooievaars, horn-bills, allerlei hoentjes en een hele tamme soort nieuwsgierige toekans met grote gele en rode bekken, die heel dichtbij komen (tot naast onze voeten) als we ergens rustig zitten. 

Toen we het Chobe Park uitreden, ging de tocht verder (over normale, maar slechte weg) naar de noordelijke grens tussen Botswana en Namibie. Over de Ngoma-Bridge, de grenspost voorbij en we waren weer in Namibie, aan het begin van de beroemde Caprivi-strook (een uitsteeksel van Namibie, aan het vijf-landenpunt Namibie, Zambia, Angola, Botswana en Zimbabwe.

Momenteel logeren we in Katima-Mulilo aan de Zambazi-rivier (aan de overkant ligt Zambia). Toen we hier aankwamen, op zoek naar een kampsite, bleek dat een groot gebied volledig overstroomd was door de overvloedige regenval in Angola. We zagen hele dorpen onder water liggen en de mensen in tijdelijke tenten wonen. Ook onze kampsite ligt aan de oever van de overstroomde Zambezi-rivier. We staan droog op een hoge plek, maar het water reikt tot aan de onderkant van de toppen van de bomen langs het water (een meter of 3 hoger dan normaal) en het ziet er niet naar uit dat het al gaat zakken. Deze namiddag was er nog even een onweer met alweer wat regen. Wij trekken het ons niet aan en zitten droog in onze daktent en onder onze luifel om te koken, Het regent trouwens niet de hele dag. Soms een onweer met een vlaag, maar daarna is er weer volop zon. En het is hier natuurlijk altijd lekker warm J

Morgen trekken we verder naar het westen. Via een omweg door enkele parken (we gaan nog eens afgelegen en tussen het wild kamperen) rijden we de Caprivi-strook in. Dat smalle beschermde wildpark wordt doorkruist door een snelweg, maar overal is overstekend wild (daar gaan we weer : olifanten en zo) mogelijk, dus we zijn benieuwd !!!

Hopelijk hebben jullie deze keer kunnen genieten van dit uitgebreide verslag. Ik heb er mijnen tijd voor genomen. Het is nu ondertussen donker geworden en ik ga een beetje uitwijken, want ik zit op 3 meter van het (overstoomde) water van de rivier en er zitten hier soms wel krokodillen. En s’nachts lijkt alles hier toch een beetje enger hahaha.

Tijd om af te sluiten en dit verslag online te gaan zetten.

En het is nog gelukt ook. Mét fotokes !!!

Volgend verslag ? Nog geen idee, maar zo snel mogelijk !!

Groetjes vanuit het prachtige Afrika (we zijn volledig verslaafd geworden)

Xxx Edith en Peter

Nog een poging met 6 fotookes deze keer !!

Het is ons gelukt om een paar foto's op te laden. Op de foto's zien jullie hoe wij ons onderweg redden met (soms wild) kamperen en lange afstanden rijden door ongelooflijk grootse landschappen in Namibie en Botswana.
Momenteel zijn we aanbeland in Maun : een uithoek aan de Okavangodelta in Botswana.
We hebben onderweg al impala's, kudu's, struisvogels, maraboes, grote gieren rond een karkas, grote roofvogels en kleurrijke vogeltjes, slangen, varanen en motten zo groot als mussen gezien.
Nu gaan we vanaf hier voor het grotere werk : morgen een hele dag kanotocht door de delta : op zoek naar olifanten, nijlpaarden, krokodillen,....
We houden jullie op de hoogte, met of zonder foto's.
Het moet hier soms rap gaan : zodra we een beetje internet hebben vliegen we derin.
Speciaal voor jullie, onze lieve lezers !!
Heel veel Afrikaanse groetjes
We LOVE YOU !!!
xxxxx
Edith en Peter

De eerste 2 foto's !!!

Dit is dus het vervolg op ons vorig foto-loos berichtje.

Jaaaaa ! We hebben eindelijk een plekske gevonden waar ze DRAADLOOS internet hebben.
En nog wel in een bush-camp midden in de Kalahari-woestijn in Botswana. Ongelooflijk. We zitten nu dus hier aan een tafelke met een afrikaans pintje op ons gemakske achter ons eigen computerke. We slapen vannacht niet in onze eigen daktent, want er is hier een onweer losgebarsten en we waren net op tijd om een safaritent met alles derop en deraan te versieren in de Thakadu Game Lodge (een goedkope lodge zenne), zodat onze kampeerspullen netjes droog blijven en wij eens in een gewoon bed kunnen slapen.

Het kamperen was tot nu toe echt fantastisch.
Gisteren zaten we tegen de avond zo ver af van de bewoonde wereld, dat we wild hebben moeten kamperen, dus ergens gewoon achter de boskes naast een lange zandweg. Ook avontuurlijk, maar wel een beetje spannend ook. Want s'morgens een putteke graven voor ...... ge weet wel.... da's niet alles als je weet dat het in de bush vol slangen en schropioenen zit hahahaha

Van zuidoost Namibie zijn we nu dus via een groot, prachtig gebied met rode duinen en lange afgelegen gravel-wegen Botswana binnengereden (grenspost in BuitenPos).
Onderweg hebben we ook nog gekampeerd in een bushcamp midden in het Kokerboombos en de Giants Playground. Dat is een buitengewoon gebied vol raar opgestapelde rotsen met heel speciale bomen erop.
Het leek wel een andere planeet.
En het licht bij de trage zonsondergang s'avonds was buitengewoon. Nooit gezien en onbeschrijfelijk !!!

We rijden overmorgen langzaam noordwaards naar de grotere wildparken van Botswana en naar de Okovango-delta.
Daarna door de Caprivi-strook terug Namibie binnen en dan weer naar het zuiden.

In het wildpark in de Kalahari-woestijn, waar we nu 2 nachten logeren, zitten veel "zachtaardige" diertjes zoals impala's en kudu's, dus da's een goei begin. Hopelijk staan ze morgenvroeg aan onze tent, want dat gebeurt hier regelmatig.

Maar nu dan de foto's.
Tja,..... terwijl we dit berichtje zaten te schrijven, probeerden we dus heel enthousiast onze langverwachte en prachtige foto"s op te laden in dit bericht.
Wat gebeurde er : elke foto duurde minstens een HALF UUR om op te laden.
De verbinding is er dus wel, maar ze is niet zo goed, dus alles gaat supertraag.
Dus na twee foto's hebben we het opgegeven want ondertussen is het hier al half elf s'avonds en ze gaan hier sluiten.
Alweer een dikke sorry aan onze trouwe lezers.

Jullie krijgen dus vandaag welgeteld 2 foto"s, en dan nog wel van Kaapstad, de eerste dagen van onze trip.
We zullen zo snel mogelijk nog eens proberen, maar, zoals jullie ondertussen al wel weten, is dat niet vanzelfsprekend hier. Zelfs een degelijke gsm-verbinding is onvoorspelbaar.

 In ieder geval : heel veel groetjes vanuit het mooie Botswana.
XXX E en P.

Van Kaapstad (Zuid Afrika) naar Keetmanshoop (Namibie)

Hallo beste lezers,
EINDELIJK hebben we een plekske gevonden om nog eens wat nieuws op onze blog te zetten, amai.
In Kaapstad zaten we op logement bij Elleke (met zeer traag internet) en sinds we vertrokken zijn naar Namibie is het bijna niet mogelijk om internet-toegang te vinden (heel dikwijls ook geen GSM-verbinding), dus als jullie heel lang niet van ons horen : sorry, sorry, sorry, maar we kunnen der niet aan doen.

Voor de rest alles prima met ons.
We zijn momenteel op doorreis in Keetmanshoop beland : een dorp ergens in het zuidoosten van Namibie.
Voor de liefhebbers : onze route ging van Kaapstad (daar zijn we een week gebleven en wat bijgebabbeld met oude vrienden en den toerist uitgehangen en op onzen jeep gewacht) naar het noorden via Springbok. Dan de grens over in Noordoewer, via het Ai-Ais park naar de Fish River Canyon en zo tot hier in Keetmanshoop.

Kaapstad was eigenlijk fantastisch. Een zalig klimaat, maar met de nodige onverwachte weersveranderingen, prachtige baaien en schitterende landschappen. De stad zelf aan de rand van de Tafelberg is erg relax prachtig gelegen, maar met de nodige restjes van de apartheid natuurlijk. Toch nog erg goed voelbaar en een heel dubbel gevoel voor ons.
We hebben nen toer gedaan met een toeristenbus (jaja ....) en veel rondgehangen aan het Waterfront (leuke plek aan de haven om te shoppen, te eten, te drinken en rond te wandelen.
We hebben veel en lekker gegeten en zijn door Elleke en Jake supergastvrij ontvangen.

Na een dagske vertraging kregen we dan eindelijk onze langverwachte Landrover (met daktenten en kampeeruitrusting) en konden we noordwaards vertrekken naar Namibie en Botswana.

De eerste dag flink wat kilometers en een overnachting (onze eerste kampeernacht in de daktent : super) in Springbok.

Dan de grens naar Namibie over met een overnachting op een mooie (maar bloedhete) plek aan de Oranjerivier.
Het koken en open- en dichtdoen van de daktent gaat keer op keer beter en beter :-))

Via allerlei binnenwegen (vooral zandwegen in Namibie) zijn we dan dwars door het Ai Ais park gereden (prachtige, weidse, onmetelijke woestijnen en bergen) tot aan de beroemde Fish River Canyon. Dat was werkelijk adembenemend om te zien.
Diezelfde avond (gisteravond dus) een hele leuke kampeerplek gevonden : Roadhouse Campsite. Midden in het woestijngebied en zalig om in wakker te worden.
Het hele kampeergebeuren in Namibie is werkelijk super en relax. De kampeerplekken liggen in de prachtigste gebieden, zijn ruim met veel schaduw onder de bomen en overal zijn propere douches en toiletten (de kampeerplekken moeten niet onderdoen voor de lodges ::)))

We voelen ons kiplekker hier en de ruimte en rust in Namibie hebben ons nu al betoverd : en we zijn nog maar pas vertrokken.

Volgende etappe : vanuit Keetmanshoop binnendoor (moet de moeite zijn) naar Buitenpos.
Daar gaan we de grens met Botswana over en zo rijden we dan noordwaards via Ghanzi, Maun, de Caprivi en de Okovango-delta opnieuw westwaards het noorden van Namibie binnen.

Dus, beste mensen, zoals gezegd is het internetten hier helemaal niet vanzelfsprekend (waarschijnlijk ook in Botswana niet), dus mogelijk horen jullie lang niets van ons.
Maar we gaan ons best zeker doen. Beloofd .....

En dan nu de foto's : deze computer gaat supertraag en mist een paar functies, dus elke foto duurt 10 minuten om op te laden : niet te doen dus en dat kost hier fortuinen om te internetten.
Het spijt ons verschrikkelijk : geen foto's dus deze keer. Zodra we de kans krijgen, zetten we ze derop.....

Veel groetjes en dikke kussen
xxxx
Edith en Peter

Bijna naar Afrika

Toch nog een rap berichtje voor vertrek (morgenvroeg om 8 uur zitten we alweer in Zaventem met pak en zak).
De voorbije twee weken zijn voorbijgevlogen. De laatste dagen waren zelfs redelijk stressy : alles uitgesteld en nog op het laatste vanalles te doen. We worden nonchalant en een beetje lui he :-)
Ook het inpakken werd almaar uitgesteld : "och, we hebben toch tijd zat he".
En nu vandaag dus, de dag voor vertrek zijn we aan het inpakken.
Deze keer geen rugzakken, maar 2 stevige sportzakken en nog ne zak met slaapzakken.
In de zakken niet alleen kleren deze keer, maar ook het één en ander om niks te missen tijdens onze kampeertochten.
Dus o.a. : pakskes goeie koffie en Peter zijn onafscheidelijk Bialetti koffiepotteke, een BBQ-set, Wipp-Express + ne wasdraad en wasspelden, peper en zout, wegwerpwashandjes, ne verrekijker, goeie landkaarten, stekskes en kaarsen, ne voorraad shampoo, ne Leatherman, ons dikke bottinnen, ne vliegemepper voor de dikke spinnekoppen (ik ga ze niet buiten zetten zenne) ...... en vééél sigaretten en tabak .... en nen assenbak voor in de brousse (wij rokers houden het proper he :-)
En natuurlijk ons eeuwige muskietennet, fleskes Deet, dozekes Immodium (nog niet nodig gehad trouwens !).
Ik heb zelf voor deze Afrikaanse gelegenheid ne sjieken hoed gekocht. Beetje stijl Indiana Jones : foto's volgen ongetwijfeld als we daar zijn. Gelieve uw mening nadien voor uzelf te houden en een mens zijn aardigheidje (hoed) te gunnen he zeg :-)
Hier dus onze suvrival-kit op foto :

 

En nu gaan we voort inpakken.

We gaan proberen ons eerste verslag nog in Kaapstad te maken (daar blijven we nen dag of 4 op bezoek bij Elleke, die dit ongetwijfeld ook leest ..... hei Elleke !!!)

Greetz xxx Edith en Peter 

Tussen Azie en Afrika

Even een berichtje speciaal voor de volgers en zij die hier af en toe efkes komen piepen om te zien hoe het gesteld is met ons !
Onze terugvluchten uit Azie waren lang en vermoeiend en we hebben der een goei Belgische "snotvalling" aan overgehouden.
Eerst een kleine vlucht van een uurke van Siem Reap in Cambodja naar Bangkok in Thailand.
We hadden ook een bus kunnen pakken, maar dat was 10 uren over heel slechte weg en eerlijk gezegd hadden we daar effe geen zin in.
Na aankomst in de luchthaven van Bangkok, moesten we 4 uur wachten vooraleer we konden inchecken voor onze vlucht naar Brussel.
Die 4 uur hebben we doorgebracht met rondlopen in de luchthaven en binnen en buiten lopen voor een sigaretje.
Dus : steeds maar in en uit den airco (dus daar is de start gezet voor onze snotvalling he).
Uiteindelijk konden we vertrekken naar Abu Dhabi (vlucht van 6 uur).
In Abu Dhabi nog 3 uurkes wachten en dan de verdere vlucht naar Brussel.
Op de vlieger naar Brussel (die gelukkig helemaal niet vol zat) hebben we dan weer snel onze truukendoos bovengehaald en 2 volledige lege middenbanken achter elkaar (= 2 rijen van 4 stoelen) kunnen impalmen, zodat we languit konden liggen om te slapen.
Een slaappilleke gepakt, een paar kussens en dekentjes en we waren vertrokken.
We hebben allebei 7 uur geslapen en we hebben niet eens gemerkt dat het vliegtuig 2 uur vertraging had.
Ook het ontbijt hebben we gemist. Wél hééél lekker geslapen :-)))

In Brussel hebben we natuurlijk een ferme shock gekregen van de kou (t'is eender hoe : op een temperatuurverschil van 35 graden kan je nooit voorbereid zijn) en gelukkig snel de bus naar Antwerpen kunnen nemen.
Die koude was natuurlijk nog een extra bijkomende bron voor onze aankomende snotvalling he.

In Antwerpen een leuke verrassing : Jens en Robbe kwamen ons samen ophalen aan de bus en ze hadden onze dikke jassen bij !!

En nu zitten we dus efkes thuis tot 7 maart.
De eerste 2 dagen een beetje uitgerust en bijgeslapen. Dan was er die snotvalling ineens, waar we nu nog steeds mee lopen te hoesten en te snotteren, maar dat gaat wel weer over.
Nu brengen we onze dagen door met familiebezoekjes, tv-kijken (was lang geleden en is wel leuk), beetje winkelen, een pintje drinken met vrienden, emails bijwerken, ....
En het feit dat we na een vakantie niet alweer snel aan het werk moeten is echt zaaaaalig.
Dat is een onbeschrijfelijk ontspannen en relax gevoel. Elke dag moet er niets, zijn er geen verplichtingen en dat is onbetaalbaar.

En natuurlijk zijn we volop bezig met de voorbereidingen van onze volgende trip naar Zuid Afrika, Namibie en Botswana.
Er moet een (ongeveer) route uitgestippeld worden, een lijstje met mogelijke kampeerplaatsen gemaakt worden (we gaan de hele periode rondreizen en kamperen met een jeep met daktenten),.....
En ..... van 6 tot 15 april komen onze zonen Jens en Robbe ook naar Namibie om 10 dagen (tijdens de Belgische paasvakantie) met ons mee rond te reizen, dus voor hen moeten we zeker een speciale route uitstippelen, zodat ze tijdens die 10 dagen een fantastische tijd hebben.

We zullen op 7 maart van Brussel naar Kaapstad (Zuid Afrika) vliegen.
Daar blijven we een kleine week (op bezoek bij Elleke, mijn schoolvriendin die daar al bijna 30 jaar woont).
Dan pikken we onze jeep met de kampeerspullen op, slaan wat voorraad in en dan vertrekken we voor onze tocht door Namibie en Botswana.
Terugkomst ongeveer einde april.

Het volgende verslag volgt dus vanuit Afrika.
Tot dan.....
Edith en Peter

De tempels van Angkor bij Siem Reap (Cambodja)

Onze voorbije drie dagen hebben we dus heel veel tijd doorgebracht met ronddwalen tussen de verschillende tempels van Angkor. Totale oppervlakte van alle Angkor-tempels samen is maar liefst 400 vierkante km.
En we waren toch wel danig onder de indruk (ondanks de vele toeristen die de tempels natuurlijk ook interessant vonden) : het is dan ook wonderlijk hoe deze geweldige tempels al meer dan 1000 jaar bestaan.
Sinds ze ooit gebouwd zijn en deel uitmaakten van een groot en machtig koninkrijk, hebben ze al vele plunderingen en de verschillende Cambodjaanse oorlogen doorstaan. Verschillende keren waren ze verlaten en dan weer bewoond door honderdduizenden mensen.  
En het straffe van al : nu nog steeds worden ze steeds min of meer geplunderd door onderbetaalde bewakers die een oogje dichtknijpen voor een paar dollars.
Maar we klinken als een geschiedenisboek he. Dit is een reisblog :-)) Voor wie nog meer info wil : koopt nen boek of zie Angkor.com :-))) Of beter nog : kom zelf eens kijken.
We vonden het in ieder geval prachtig en hebben maar liefst 80 foto's gemaakt.
Het allerknapste vonden wij Ta Phrom, de gekende jungle-tempel waar enorme kapokbomen alles overgroeien.
Hier de allerschoonste foto's voor jullie om mee te genieten. De eerste foto's zijn gemaakt in en rond Angkor Wat, de grootste tempel en het symbool (ook op de vlag) van Cambodja.

Enne .... voor de cultuurbarbaren onder ons die ons bovenstaand geschiedenisverhaaltje nu al beu zijn : onderaan het relaas van de rest van onze bezigheden hier en een paar smakelijke foto's van op de markt en van mijn vuile voeten na een dag tempelen.

Om eerlijk te zijn : na een dag of twee waren we ook wel redelijk uitgetempeld (en het blijft hier trouwens 35 graden overdag, dus geen lachertje om heel den dag in rond te lopen en te klimmen .......

We logeren trouwens in een hotel in Siem Reap, een klein gezellig stadje vlak bij de tempels. Ons hotel hadden we op goed geluk gekozen (en omdat er een zwembad aan was :-))

Alles prima, maar wel s'morgens ambras gemaakt met het personeel aan het ontbijt, want ze liepen er maar ongeinteresseerd bij. En na 2 maanden lachende en vriendelijke mensen sloeg dat wel tegen. Dus wij in de verdediging en sindsdien doen ze hier wel flink hun best.

Alleen het eten trekt op niet veel, dus we laten ons elke avond flink gaan in een van de restaurantjes vlak bij de markt.

We eten opvallend veel pasta (tja..... altijd rijst en noedels in toch niet besteed aan Belgen) en vandaag hebben we met veel smaak nen dikken hamburger verorberd hahaha

De markt is hier weer heel tof en vooral al het eten is weeral heel fascinerend. Dit keer waren het de geplukte kiekens in elegante houdingen gepresenteerd, de lachende varkenskoppen en de gedroogde inktvissen die onze aandacht trokken.

We hebben lang getwijfeld of we zouden vragen om eens te proeven, maar daar hebben we uiteindelijk maar van afgezien en we zijn eensgezind een Italiaanse kroeg gaan zoeken om ne goeie capuccino te drinken :-)))

Peter heeft al eens een paar dagen strijk gelegen door zijn locale-food-overmoed, dus nu denken we wel 2 keer na :-)))))

En hiermee zit onze eerste reis er dus bijna op !!

Morgen, de 17de, vliegen we via Bangkok en Abu Dhabi weer naar Brussel.

De 18de komen we s'morgens heel vroeg aan met alleen ne sweater bij ....

35 graden verschil met Belgie !!!!!! We zijn der toch wel wat bang van .....

Gelukkig komt Jens (zoon Edith) ons in Antwerpen ophalen aan de halte van de Sabenabus met onze dikke jassen !!

Op 7 maart vertrekken we dan, na 2 weken rust thuis, naar Zuid Afrika voor de start van onze tocht door Namibie en Botswana.

Dus, beste mensen allemaal, nog eens bedankt om ons te volgen. Wij beleven aan deze blog evenveel plezier als jullie. We zijn altijd heel benieuwd naar de reacties en heel blij als mensen een boodschapke achterlaten.

Dus : zeker blijven volgen he : vanaf 7 maart meer avonturen !

Groetjes xxx Edith en Peter

Tante Edith en Nonkel Peter !!!

Effe groot nieuws tussendoor : gisteravond op 13 februari rond 20.30 uur belgische tijd is mijn zus Annie (zus van Edith dus) bevallen van een flinke dochter, genaamd Julie :-)))
We hebben het hele gebeuren hier sinds gisternamiddag een beetje zenuwachtig mee gevolgd en vannacht kwam dan eindelijk het verlossende smske : ze is er !! Moeder Annie, vader Patrick en dochter Julie doen het prima.
Tante Edith (voor den eerste keer) en Nonkel Peter kijken ernaar uit om eind volgende week het boeleke in levende lijve te zien.

Dit wilden we toch zeker even op onze reisblog melden :-)

En ook ... Robbe, zoon Peter, is vandaag, 14 februari, jarig : hij wordt 15 !
Dus Robbe, als je dit meeleest : nog es ne gelukkige verjaardag vanop den blog he :-))

Tot binnen een paar dagen voor ons verslag over de tempels van Angkor
Groetjes ! E en P

Laatste dagen in MUI NE (Vietnam) en dan CAMBODJA

Hoi familie en wintervriendjes in Belgie en elders !
We horen hier regelmatig dat het nog steeds berekoud is in Belgie en we leven met jullie mee !
Maar we hebben besloten daar volgende week een einde aan te maken !
Jullie zullen zien : wij komen den 18de aan op Zaventem, en vanaf dan is het gedaan met de kou ! Beloofd :-)

Sinds ons laatste verslag zijn we nog een paar dagen aan het strand blijven plakken en we hebben dus , zoals de echte toeristen dat moeten doen, een brommerke gehuurd en hebben wat rondgetoerd langs de kust.
Heel tof en s'avonds goe verbrand in ons gezicht natuurlijk (ondertussen zien we dus al wel chocoladebruin zenne). Knappe kustlijn en heel plezante haventjes met allemaal echte Popeye-bootjes in dezelfde kleurkes.
De lucht boven het strand aan onze bungalow was elke dag gevuld met zeilen van kite-surfers : een echt ballet in de lucht en leuk om heel den dag naar te kijken vanop ne luie strandstoel onder ne wuivende palmboom. Zucht :-))

We willen jullie ook nog laten meegenieten van een van onze vakantie-gewoontekes. Als Peter het naar z'n zin heeft, dan doet hij "het sprongeske" en ik probeer het vast te leggen op de foto. We hebben der zo al veel, maar het is den eerste keer dat we dit "sprongeske" in het openbaar gooien. Dus : geniet ervan (iedereen heeft zo wel iets he :-))

Dus tot zover onze korte strandvakantie. Met toch een beetje spijt (der was zo'n lekker warme bries aan het strand en dat begon aardig te wennen) zijn we dan met pak en zak met den trein weer naar Saigon vertrokken. Na een korte nacht en een paar broodjes smos op z'n Vietnamees, hebben we dan de bus genomen naar Phnom Penh (de hoofdstad van Cambodja).

Het was een hele toffe busrit, met nog een ferry over de Mekong-rivier (die komen we elke keer weer terug tegen) en de gebruikelijke visum-perikelen aan de grens.

We vreesden een beetje voor corruptie bij de Cambodjaanse douaniers (hebben naar het schijnt altijd dollartekens in hun ogen), maar alles ging vlotjes en met de officiele 20 $ en nen hoop stempels en wat wachttijd waren we der vanaf).

Wel de eerste bedelende kindjes tegengekomen (daar waren we wel min of meer op voorbereid). Maar het blijft hard en we kunnen natuurlijk niet iedereen een centje geven.......

Vanaf de eerste moment vonden we Cambodja een heel tof, groen en kleurrijk land met hele toffe mensen.

Toch weer anders dan Vietnam of Laos of Thailand.

De mensen zien er ook weer anders uit ....'

Bij aankomst in Phnom Penh waren we ook aangenaam verrast van de ruimte en de relatieve rust (toch tegenover Saigon). Het is ook een hele drukke stad, maar veel minder brommerlawaai, minder smog en grotere straten en brede boulevards (weer veel Franse koloniale invloed).

De rivieren Tonle Sap en (alweer) de Mekong stromen langs de stad en er loopt een brede en aangename wandelweg langs beide rivieren met aan de andere kant knappe tempels en paleizen.

We hadden een heel sympathieke guesthouse gevonden met de mooie naam Les Jardins d Orient, waar ze ook heel lekker eten konden maken, dus wij weeral content.

Op onze eerste dag in Pnom Penh hebben we nen tuk-tuk met chauffeur gehuurd voor heel den dag (goedkoper dan elke keer nen anderen tuk-tuk te huren voor de verplaatsingen) en we zijn een kijkje gaan nemen op de Russische markt (daar komen gelukkig niet veel russen of zo, maar da's nog ne naam van vroeger toen er veel russische handelaars waren). Heel toffe markt met veel donkere hoekskes en kantjes : een echte wirwar waar alles verkocht wordt, echt alles. Zo zijn trouwens alle Aziatisch markten : supergezellig om rond te lopen en heel verleidelijk (maar we hebben ons deze keer ingehouden :-)

Op onzen tweeden dag hebben we ons verdiept in de overblijfselen van het verschrikkelijke regime van Pol Pot (de revolutie van de Rode Khmer). Dat is amper 30 jaar geleden : wij waren toen in onze zorgeloze jeugd........

De gevangenis (het beruchte Tuol Sleng of S21) waar alle "verdachten" naartoe gebracht werden voor "ondervraging" (martelingen dus) staat er nog steeds bij zoals het was aan het einde van het regime.

Het was een heel beklemmend bezoek dat ons niet onberoerd liet. Onbegrijpelijk dat zoiets 4 jaar lang kon duren zonder dat de rest van de wereld ingreep .....

Diezelfde dag trokken we dan verder naar een terrein buiten de stad, gekend als de "Killing Fields".

De verdachten werden vanuit S21 op trucks geladen en naar daar gebracht om afgemaakt te worden en in massagraven gegooid. Mannen, vrouwen en kinderen, zonder onderscheid.

Nu staat er een gedenkteken waar alle stoffelijke resten die opgegraven zijn opgeborgen liggen.

De foto's zeggen genoeg. Ook dit laat niemand onberoerd.

Maar natuurlijk waren niet al onze dagen in Phnom Penh zo triest. We hebben echt genoten van deze mooie Cambodjaanse stad en zijn vriendelijk inwoners en lekker eten.

Over lekker eten gesproken : op onze laatste avond deden we nog de ontdekking van onze reis.

Frituur LA PATATE in de uitgangsbuurt van Phnom Penh.

Een veredelde echte friterie, uitgebaat door de sympathieke Didier Frere uit La Louviere. Deze gezellige dikkerd is vele jaren geleden via allerlei omwegen in Cambodja blijven plakken en heeft er nu een frituur waar we Stella hebben gedronken en een onvervalste biefstuk met sla en echte frieten ( en een half kieken met sla en frieten). En .... echte zelfgemaakte MAYONNAISE !!!

Het was feest voor ons. En Didier heeft heel zijn levensverhaal in geuren en kleuren verteld. Geweldig gelachen !!!

En toen was het weer tijd om te vertrekken !

We hadden besloten om met de boot verder te reizen naar het noorden van Cambodja, naar Siem Reap waar we de schitterende en beroemde tempels van Angkor gaan bezoeken.

De trip met de boot was echt de moeite.

We hebben 6 uur lang op het dak gezeten (wel weer verbrand natuurlijk :-) en hebben genoten van de rivier de Tonle Sap en daarna het immens grote meer van Tonle Sap. Op de oevers veel kleine dorpkes en paalwoningen met primitieve vissersboten.

Sinds vanmiddag zijn we in Siem Reap aangekomen en morgen gaan we op stap om de eerste tempels te bezoeken. Verslag binnen een paar dagen.

Nog een paar nieuwskes voor we der mee stoppen :

- Vanavond wordt het Chinese Nieuwjaar gevierd en dat merken we hier ook wel.

- Mijn zus (zus van Edith dus) kan elk moment gaan bevallen dus we zitten in spanning :-))

Tot binnenkort en veel groetjes xxx Edith en Peter